کوه تا کی

یکی از #معضلات_کوهنوردی ابتلا شدن آنان به #کوه و ارتفاع وگاها پیمایشهای طولانی، تکراری و یا صعود اعم ازمرتفع و یا غیر آنست که در دیدگاه عام و محاوره از آن بعنوان #اعتیاد(بخوانید #احتیاج) نام میبرند . به قولی تا از قل وقچ نیفتند میروند و میایند اما آیا ما همیشه توان داریم که چنین کنیم . از سویی دیگر به واسطه حضور در ارتفاع ممکنست(محتمل) غیر از مشکلات مفصلی میزان #هموگلوبین بالا (غلظت خون) تا حدودی مکانیزم داخلی بدن(تنفسی,گردش خون) را متاثر نماید و بیماری های #قلبی_عروقی و حتی مغزی پدیدآورد که چون اثبات این نکته که آیا ناشی از کوهنوردی است یا سایر عوامل (یا سهمی از کوهنوردی) تخصصی و از عهده نگارنده خارج است فقط بدان اشاره میگردد اما فارغ از صحت و یا رد آن، آیا ما نباید در دوران میانسالی تجدید نظری در برنامه های خود داشته باشیم؟ شخصا معتقدم قبل از اینکه کوه ما را کنار بگذارد ما تعدیلش کنیم نه اینکه کنارش بگذاریم کنارمان باشد. در نتیجه نیاز به یک جایگزین مناسب داریم که جایگزین آن #دشت و #جنگل و #کویر و کلا طبیعتی غیرمرتفع و از نوعی دیگر است. افراطی گری در هر کاری جز ایجاد مشکل و ختم ان به تفریط نتیجه ای نخواهد داشت و تصورات باطلی که ماها هیچگاه از کوه آسیب نمبینیم به همان اندازه #غلط است که در باور عام بعد صرف غذای چرب و چیلی میگویند نوشابه بخــــور تا چربی را بشوره ببره ... و یا در کوهنوردی ۳۰۰کالری میسوزانیم و ۳۰۰۰کالری میخوریم و میگویند بخــــــــور #آب_میشه، و سئوال مهمتر آیا کوهنوردی میتواند ما را از #زندگی_اجتماعی باز بدارد یا عامل #موفقیت ماست. ادامه دارد با احترام بیات راهنمای طبیعتگردی ۱۴۰۳۰۸۳۰