و باز تولدی که فراموش شد ...

اردیبهشت سال 87 با این تصویر وارد عرصه وبلاگ نویسی شدم...عرصه ای که هر روز بر تفکر و قلم و قدم ما افزورد و دهها و صدها دوست پنهان و پیدا یافتیم و در سایه آنان احساس رشد و نمو یافتیم و همواره دغدغه ما ایجاد پست های جدید به نیت حفظ ارزش زمان برای خوانندگان و بینندگان بوده و هست.

به نیت احترام به سلیقه شما دوربین کشیدیم و نقدهایتان را آینه خود قرار دادیم تا راه بر ما روشن باشد...

سالها و روزها در کنارتان بودیم و در کنارمان بودید، هوو هایی چون تلگرام هم نتوانستند آنگونه که باید ما را به تعطیلی کشند، آنچنانکه که خیلی ها را به حاشیه برد اما دنیای موقت تلگرام کجا و وبلاگ کجا، روزنامه کجا و کتاب کجا...

سطر سطر نوشته هایمان را با صرف عمر و سوی چشم نوشتیم و خطاهایمان را با شما به اشتراک گذاشتیم تا از استتار درآئیم و ضعف هایمان را بشناسیم و بزرگتر شویم به واسطه معاشرت با بزرگان ...

امید که همواره تندرست و شادکام باشید و شادکاممان نمائید ...

ما هستیم حتی برای یک بازدید ...

ارادتمند شما : علی بیات

نوشتهشده توسط علی بیات در ساعت 11:10 | لینک |